شعری از ا. ش.

 آغازی دیگر...

 

نقطه‌ای هست برای آغاز

روشن اما پنهان

چون چراغی کم‌سو

که ز یک کلبه‌ی کم‌رونق دور

راه بر گمشده‌ای بنماید.

اندکی آن‌سوتر

همه در جنبش و پردغدغه در گیر و گذر

گرم از گردش دوران به تکاپو مشغول

بی‌طنین بی‌آهنگ

                        هم‌چو رودی جاری

                                        در میان‌راه گذرگاهی تنگ.

مردمان سلسله‌وار

می‌دوند از پی رزقی که نشاید نامید

گنج پنهان سعادت

اما

کیست امروز در این خانه نداند اکنون

قوّت ِ خدمت ِ نان

رسم دیرین شده‌ای‌ست از عادت.

 

چه حضوری‌ست بی‌لرزه‌ی تحصیل کمال

                                        عمر در تاریکی پیمودن

                                                             و سپس آسودن!

نقطه‌ای هست برای آغاز

روشن اما پنهان

خوشتر آن غیبت مردی که فرو بندد چشم

بر دَرَخش ِ خورشید

                          دیده را خیره کند

                                                تابش نور شدید

دیدن بارقه سویی باریک

گاه می‌افروزد افزونتر

                         پرتوی پرشرر و شور و شَرار

                                             در دل خسته‌درون رهگذر ِ شب‌بیدار.

 

شرط ِ بودن در چیست؟

در بقای من ِ در جسم ِ زمین گشته اسیر؟

یا قدم‌های یکی مرد سفرکرده ز خویش؟

اوست که‌آرام و متین

زده بر دامن دشتی تهی از دام ِ مَغاک

غایب از چشم رقیبان خاموش

بسترد خار کند چهره‌ی صحرا سرشار

از تُنُک یاسمن ِ وحشی نورُسته ز خاک.

 

شرط ِ ماندن در چیست؟

قوت اندوختن از جیره‌ی لوت

در یکی پیکر ِ بی‌نقش و نگار

که فراسوی جهان ِ ناسوت

بارگاهی دارد؟

 

کسی از باطن بی‌کالبد ِ آدمیان

می‌دهد نیک مرا آوازی

که تو را شرط وجود است و بقاء

نیست شرطی به چنین آغازی*.                             

 

آبان ماه 89

 

* ... وجود او شرط بود، آخِر بقای او شرط نیست. (فیه مافیه)

/ 5 نظر / 11 بازدید
Eh.Am

چه عجب.... بعد از مدت ها .... اول اینکه دکوراسیون جدید مبارک. دوم این که الان ما با کی طرفیم؟ ا.ش. یا شما [عینک] سلام عزیز شعر دست اول و تازه از تنور در آمده تان زیبا بود. مفاهیم خوبی داشت از جامعه امروزمان و ندایی ملموس برای آغاز حتی از دور دست ها. تنها جایی که در نظرم عجیب آمد تشبیه کار بی طنین و آهنگ مردم به رود جاری بود. صدای آب هیچ وقت بی طنین و بی آهنگ نیست. به امید دیدار [گل]

ا. ش.

ایهام جان مگر جنب و جوش و تکاپوی روزمره مردمان در این عالم بی سر و صداست؟ آهنگ هم در این جا نه به معنی آوا و ترانه بلکه به معنی قصد و فحواست. در مورد جریان رودها و "صدا" و "طنین" آن ها نیز، این قطعه به مشاهداتی اشاره دارد که اگر لازم باشد در جایش خواهم گفت. دیگر آن که از این پس سلام عزیز برخی نوشته های مرا البته به صلاحدید خودشان در این بلاگ چاپ خواهند کرد همیشه لطف داشته اند لطف شان مستدام باد.

Eh.Am

ا.ش. عزیز من به قرینه، از جمله ی بی طنین بی اهنگ چنین برداشت کردم که که شعر می خواهد بگوید صدای جنبش و تکاپوی مردم هیچ ریتم و زیبایی ندارد و برای این موضوع هم همچو رودی جاری را مثال زده است. البته با توضیحاتی که دادید باز هم نمی فهمم. در ضمن با این کار سلام عزیز همه سپاس گزارشان خواهیم بود. سلامت باشید

فاطمه

سپاس...

م. ط.

"دیدن بارقه سویی باریک گاه می‌افروزد افزونتر پرتوی پرشرر و شور و شَرار در دل خسته‌درون رهگذر ِ شب‌بیدار." لطف و نظرش شامل حالتان در این آغازی دیگر ....